kom_wat_dichterbij
Kom wat dichter bij me
Je armen om me heen
Ook al is de kamer vol met namen
'k Voel me zo verloren en alleen
Kom wat dichter bij me
Jij weet wie ik ben
geen_liedje
(incompleet)
Ik ben onder de indruk van de dingen die je zegt
Het is geestig en zo vleiend, want het klinkt gemeend oprecht
O, ik hoop dat 't voorbij is en niet vo
de_troubadour
Hij zat zo bordevol muziek
Hij zong voor groot en klein publiek
Hij maakte blij melancholiek
De troubadour
Voor riches in de hoge zaal
Zong hij een stoere, sterke ta
als_het_om_de_liefde_gaat
refr.:
Nananananana wat zal ik doen
Om nog vandaag van jou te zijn
Huhum
Nananananana wat zal je doen
Om nog vandaag van mij te zijn
He moet
ik_wil_alles_met_je_delen
Jij bent niet de enige
Die zich verloren voelt
En al kwamen woorden harder aan
Dan ik ze had bedoeld
'k Meende alles wat ik zei
Ik heb ook geleerd
Om te vechte
onder_de_appelboom
Ik kwam thuis, het was een uur of acht En zeldzaam zacht
Voor de tijd van het jaar, de tuinbank stond klaar onder de appelboom
Ik ging zitten en zat te kijken hoe de buurman
In
dement
Voor ik in mijn auto stap kijk ik nog een keer om
Oma staart naar buiten, lijdzaam en gelaten
Een aangevreten standbeeld, getergd door ouderdom
Dat hardop in zichzelf staat te p
je_bent_m’n_maatje
medeleven
Morgen is er geen morgen meer
Als jij er niet bij bent
'k Voel me hopeloos, tot niets in staat
Als jij niet bij mij bent
Alles zonder jou
Is een weg die ik ni
de_ideale_mix
Zeg even onder ons
We zijn nu toch onder elkaar
Dat ze mij nooit vroegen
Is toch wel een beetje raar
Maar ik wil niet blijven zeuren
En met mijzelf lopen leuren
zeg_het_mij
Zeg het mij
Aarzel niet en praat
Zeg om wie het gaat
Voor wie je mij verlaat
Zeg het mij, 't wordt me te benauwd
zeg van wie je houdt
Je je hart hebt toevertro
diner
We waren, denk ik, net drie maanden niet meer bij elkaar
Toen hij me belde, om te vragen hoe het met me was
Ik zat toen al niet meer zo vreselijk in zak en as
En zijn afwezighei
onder_de_bomen_van_het_plein
We trekken vaak naar vreemde landen
En breken tijdelijk alle banden
Voor de emotie van de reis
Wij weten heel veel te verhalen
En kunnen bonte beelden malen
Van Lond
spoken
Een verre klok slaat twaalf uur
Het leven went wel op den duur
Maar grote goden
Er is zo nu en dan een nacht
Dan sterf ik door een helse macht
Wel duizend doden
de_appelboom
Ik kwam thuis
't Was een uur of acht
En zeldzaam zacht
Voor de tijd van 't jaar
De tuinbank stond klaar
Onder de appelboom
Ik ging zitten en zat te kijken
|